Ode aan de Goddess

prachtige tekst van Eric Willems, inspirator voor Lies en de Goddess! www.goddessclothes.be

eric2

in alle eer voor hem en de GODDESS in elk van ons! 

Ze spreekt:

Ik ben aarde, maan en zee

Ik ben een maagd, een vrouw en een heks

I heers over leven en dood

Koester de slapende zielen aan mijn borst

Ik ben de grote slang, slapende

Ik gooi mijn huid af en transformeer

Ik ben de fenix vogel, verbrand tot as

En vlieg jong en sterk naar mijn geliefde, de zon

Ik ben de beschermer van het oneindige

Stromend, roepend, bron van leven

Uit mijn baarmoeder zwemmen vogels, planten, stenen, mensen. Kinderen, dieren

Wanneer ik hen opeet

Ben ik de wet van het oneindige leven

Doorheen mij en in mij kan alles terug herboren worden

Dansend in spiralen

Sprankelend in kleuren

Ben ik de drager van het grootste mysterie

Het eeuwige leven dat zichzelf steeds hernieuwt

Ik ben het zaad in de bevroren aarde

Klaar om mijn krachten opnieuw te ontwikkelen

Wanneer de eerste zonnestralen me kussen

Ik ben het symbol van alle levensvormen in de natuur

Mijn kracht, mijn ziel is evenwaardig in alles

Rivier, vogel, wolk, vis, slang, mens, plant

Zee, rots, paard, heuvel, bloem..

Ik ben de beschermer van het paradijsvolk

Ik zorg ervoor dat Atlantis terug uit de zee oprijst

Ik vraag geen offers noch bloed

Maar tril van vreugde

Wanneer ik de kleuren proef van jouw liefde

Ik leef in de dieptes van de aarde

Heers over de cycli van de maan

Ik geef geboorte aan nieuw leven, aan de oogst en aan de dood

Ik ben de meesteres van wilde dingen

Ik ben de gulzige minnares

Fier op mijn borsten, mijn billen, mijn buik en sensuele lippen

Ik wil dansen met mijn geliefde

Rond het vuur en de volle maan

Hij is de koning van de herten, de minotaur,Cernunnos

De gehoornde god, koester me

Bevredig mijn kus

Bescherm mijn kinderen

Ik ben de uil

Voorbode van de dood

Ik ben het sap van de levensboom

Ik ben de gier, die dode lichamen eet

Ik ben her vocht in de baarmoeder van de zwangere vrouw  

Ik ben de afgrond, het labyrinth

Ik ben de balans tussen destructie en creatie  

Duizenden jaren was ik gezonken

In jouw onderbewustzijn

Ze dachten dat ik dood was

Vervolgd en verbrand als een heks

Moest ik me verstoppen in de donkere wooden

En in de diepste grotten

Om mijn krachten terug te bundelen

Nu zijn de gehate steriele goden dood

Mijn tijd is gekomen

Ik ben de Grote Goddess …

One Reply to “Ode aan de Goddess”

  1. Dank je Veerle, voor dit mooie intense gedicht!
    Precies wat ik vandaag nodig had, om uit mijn as weer op te rijzen en te staan voor wie ik in Wezen Ben. AHO

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*